Verhoging griffierechten hoger beroep en cassatie

De griffierechten voor met name hoger beroep en cassatie worden per 1 januari 2014 verhoogd (http://www.rijksoverheid.nl/regering/nieuws/2013/07/05/kabinet-verhoogt-tarieven-griffierecht.html). Dat is geen goede zaak, omdat regelmatig hoger beroep en cassatie nodig zijn om fouten in de rechtspraak te herstellen.

Voor met name de middengroepen (bedrijven én burgers) wordt het recht steeds minder toegankelijk. De verhoging wordt beargumenteerd met de stelling dat hoger beroep en cassatie in verhouding tot rechtbankzaken duur zouden zijn. De minister lijkt daarmee weer te denken aan het stellen van griffierechten op een niveau dat de kosten van de rechtspraak zou moeten dekken. Daarmee wordt echter miskend dat een beschaafde samenleving haar burgers en organisaties effectief tegen elkaar en de overheid moet beschermen met een toegankelijk rechtssysteem. Van een toegankelijk rechtssysteem maken hoger beroep en cassatie een essentieel deel uit, nu gerechtshoven en de Hoge Raad  bepalend zijn in de ontwikkeling van het recht door middel van uitspraken die waar nodig de rechtbanken corrigeren.

In de ervaring van ons kantoor moeten burgers en bedrijven soms tot aan de Hoge Raad procederen om hun recht te halen. Het voorfinancieren van deze gehele rechtsgang vergt al een grotere draagkracht dan velen kunnen opbrengen. Het verder opwerpen van barrières voor hoger beroep en cassatie leidt ertoe dat het recht steeds meer een privilege wordt van de zeer rijken en de onvermogenden (althans degenen daaronder wiens rechtsbijstand gefinancierd wordt door diezelfde overheid).

Spreek vooral uw volksvertegenwoordigers aan op deze slechte ontwikkeling. Het recht moet er immers voor iedereen zijn om de samenleving goed leefbaar te houden. Daarbij kunt u deze volksvertegenwoordigers erop attenderen dat de rechtspraak in Nederland in vergelijking met ons omringende landen juist minder duur is. Griffierechten zijn voorts nooit bedoeld om geheel of grotendeels dekkend voor de kosten van de rechtspraak te zijn; naar zijn aard is een rechtspraak die deels uit de algemene middelen wordt bekostigd nodig om ingezetenen van een land daadwerkelijke rechtsbescherming te bieden.